ചിരിച്ചാൽ പിന്നെ സൂപ്പറാ .....

 " ചിരിച്ചാൽ പിന്നെ സൂപ്പറാ....ന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു വച്ച നുണക്കഥയുണ്ട്. കഥകേട്ട് ചിരിച്ചു ചാവുന്ന ഞാനുമുണ്ട്. " 

ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ പോസുകൾ പറഞ്ഞു തരുന്ന @rj_hevana RJ Hevana യെ നോക്കി ഞാൻ മാത്രമല്ല ഗെയ്സ് ഇങ്ങനെ വള്ളി പൊട്ടി ചിരിക്കുന്നത്... പടം പിടിക്കുന്ന ഇവനും ഉണ്ട്. 📸 @rshh.in ആദർശും 🤟😍😁

Location: @university_college_tvm 

#shoottime 

@pdvlog_s

Trivandrum Diaries 😍📸♥️

 K E R A L E E Y A M

T r i v a n d r u m D i a r i e s ♥️

.

.

" ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലെ ഫോട്ടോഗ്രഫി ട്രിക്കുകൾ...📸

അങ്ങനെ അവർ നടന്നു നീങ്ങുകയാണ്. പരിചിതമല്ലാത്ത പരിച്ചിതരായ മുഖങ്ങൾ... ചിരിയും, ചിന്തയും, കൗതുകങ്ങളും നിറഞ്ഞ വർത്തമാനങ്ങൾ. അവർക്കിടയിലൂടെ ഞാനെൻ്റെ കൗതുകം നിറഞ്ഞ ചിന്തകളുമായി നടന്നു.

  അപ്പോഴെല്ലാം അവൻ്റെ ക്യാമറ കണ്ണുകൾ എന്നിലേക്ക് ഫോക്കസ് ആയിരുന്നു. ഞാനറിയാതെയും അറിഞ്ഞും പിന്നെ പിറന്ന പടങ്ങൾ..." 

POV: ' അവസരം കിട്ടിയാൽ ഇനിയും നല്ല പോസ്സുകൾ തരാം എന്ന് ലെ തൊപ്പിക്കാരൻ '

📸 @rshh.in 

#trivandrumdiaries #tvm #keraleeyam2023 #keraleeyam #trivandrumvibes 

അവർക്കറിയില്ലല്ലോ അമ്മക്കിളി ഇനി തിരിച്ചു വരില്ല എന്ന്... !

 😔........... ?

.

RoadStory's_4

.

കൂട്ടിൽ ഒരു നുള്ള് ഇരയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. തങ്ങളുടെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ അമ്മക്കിളി തൻറെ കൊക്കിൽ ഒതുങ്ങിയ ഇരകളെ പിടിച്ചു വരുന്നതും കാത്ത് ആ  കുഞ്ഞുങ്ങൾ ആകാശം നോക്കി ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടാകും...

അവർക്കറിയില്ലല്ലോ അമ്മക്കിളി ഇനി തിരിച്ചു വരില്ല എന്ന്... !

ഒരു നേരത്തെ അശ്രദ്ധയിൽ പൊലിയുന്ന ജീവനുകൾ... ഇങ്ങനെ എത്രയെത്ര അമ്മക്കിളികളും കുഞ്ഞിക്കിളികളും ഇഴജീവികളും എല്ലാം ഓരോ ദിവസവും ആരുടെയോ വേഗതക്കു മുമ്പിൽ തീർന്നുപോകുന്നു...

രാവിലെ സൈക്കിളിന് പോകുമ്പോൾ കാണുന്നു കാഴ്ചകളാണ്. മനസ്സിനെ ഏറെ നൊമ്പരം തരുന്ന കാഴ്ചകൾ. ജീവനില്ലാത്ത അമ്മക്കിളിയെ റോഡിൽ നിന്ന് മാറ്റിയിടുമ്പോൾ കരച്ചിൽ അടങ്ങാത്ത ആ കുഞ്ഞിക്കിളികളുടെ ശബ്ദം ഉയർന്ന് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....,

#roadstories #roadstory #storyofmylife #storyoflife #lifelessons #life 

@pdvlog_s 

റോഡ് മുറിച്ച് കടക്കുന്ന ഞങ്ങളെ കണ്ടാൽ തന്നെ ബ്രേക്ക് ഇടുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളുടെ മേൽ ആ ടയറുകൾ കയറിയിറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും.

 #roadstory #roadlife 😔

.

" രാവിലെ സൈക്ലിംഗ് പോകുമ്പോൾ കാണുന്ന കാഴ്ചകളാണ്. കാറിലോ, ബസിലോ , ബൈക്കിലോ പോകുമ്പോൾ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയിൽ അധികം വരാറില്ല.

  " നിങ്ങൾ ഓവർ സ്പീഡിൽ വരുമ്പോൾ ഇരതേടിയിറങ്ങിയ ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ എവിടെ സമയം അല്ലെ. അവർ ചോദിക്കുന്നു ? റോഡ് മുറിച്ച് കടക്കുന്ന ഞങ്ങളെ കണ്ടാൽ തന്നെ ബ്രേക്ക് ഇടുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളുടെ മേൽ ആ ടയറുകൾ കയറിയിറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും. 

   തിരക്കിട്ട ജീവിതം ....! 

   പാഞ്ഞു പോകുന്ന ഈ ജീവിതത്തിൽ നിങ്ങളെ പോലെ ഞങ്ങൾക്കും ഉണ്ട് ആഗ്രഹങ്ങളും, സ്വപ്നങ്ങളും ഒക്കെ. അതിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ നിങ്ങളും ഞങ്ങളും എല്ലാം ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ അശ്രദ്ധയിൽ തീരുന്നു. " 

' സൈക്ലിംങ്ങിനിടയിൽ കണ്ണിൽപ്പെടുന്ന കാഴ്ച്ചകളാണ്. ദിനവും ഇങ്ങനെ എത്രയെത്ര ജീവനുകളാണ് റോഡിൽ പൊലിയുന്നത്,... '

#roadlife #lifelessons #life #lifestop #roadstories #mobilephotography 

ഈ മഴയെത്ര കനത്തിലാണ് പെയ്യുന്നത്...

 "ഈ മഴയെത്ര കനത്തിലാണ് പെയ്യുന്നത്. അത്രമാത്രം ദുഃഖഭാരം താങ്ങാനാവുന്നില്ലേ ഈ മഴയ്ക്ക്. ഭൂമിക്ക് മേൽ തൻറെ നൊമ്പരങ്ങൾ പെയ്തു തീർക്കുകയാണ് തുലാമഴ. "

   അതെ, മഴയടുപ്പങ്ങൾ സമ്മാനിച്ച നൊമ്പരപ്പാടുകൾ എനിക്കുമുണ്ട്. തുലമഴയ്ക്കൊപ്പം പെയ്തിറങ്ങുന്ന ഓർമ്മപ്പാടുകൾ... കനപ്പെട്ട മഴ പെയ്തിനൊപ്പം കാലം വച്ചു നീട്ടിയ ഉണങ്ങാത്ത മുറിപ്പാടുകൾ ഉണ്ട്. ഭൂമിക്ക് മേൽ  ആഴത്തിലേറ്റ മഴപ്പാടുപോലെ മായാതെ ഇന്നും മനസ്സിൻറ ഉൾക്കോണിൽ ചിതലരിച്ചു കിടക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളുണ്ട്... ഓർമ്മകളുണ്ട്...

  സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് മേൽ വിധി വരച്ചിട്ട ജലരേഖ പോലെ; ഇന്നും മൗനമായെൻ്റെ ജീവിതപാതകളിൽ വെറുതെ മഴ പെയ്തു തോരാറുണ്ട്. ഓർമ്മകൾ വീണുടയാറുണ്ട്... " 

♥️

ഓർമ്മകളിലൂടെ നീന്തിക്കയറി .... തുലാവർഷമഴ കൂട്ടിന് എത്തി...

 " ഓർമ്മകളുടെ ഓളപ്പരപ്പിലൂടെ ഞാനിന്നു നീന്തിക്കയറിയപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു നോവു കലർന്ന അനുഭൂതിയാണ് ഉള്ളിൽ ഉലഞ്ഞാടിയത്.

  കാലമെത്ര കടന്നു പോയാലും, ചിലതൊക്കെ മനസ്സിൻറെ ഉൾകോണിൽ പതിയിരിക്കും, ഇങ്ങനെ ഒരോയിടങ്ങളിൽ വല്ലകാലത്തും എത്തുമ്പോൾ ഒരു വിതുമ്പലായി... പുറത്തു വരും. പിന്നെ, ആ ഓർമ്മകളിൽ അങ്ങനെ കുറെ നേരം ഇരിക്കും. ഓർമ്മകൾ നീന്തി കയറി പോയാലും തീരില്ല ആ കാത്തിരിപ്പ്. 

  കുട്ടികാലത്ത് വേനലായാൽ പിന്നെ മുകുന്ദപുരം അമ്പലകുളത്തിൽ എന്നും രാവിലെ ഉള്ള കുളിയുണ്ടാകും. വേനലായാൽ പിന്നെ കുളത്തിൻ്റെ ആഴം കുറയും. പിന്നെ അക്കരക്ക് നടന്നും പോകാം. അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾക്ക് നീന്തൽ പഠിക്കാൻ പറ്റിയ അവസരം. 

  മണ്ഡലകാലത്ത് അച്ഛനോടൊപ്പം അതിരാവിലെ കുളിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ ഉള്ള ഒരു തരം സന്തോഷമുണ്ട്.

 " സ്വാമിയേ ശരണമയ്യപ്പ" എന്ന് അയ്യപ്പ മന്ത്രധ്വനി നാടുണർത്തും വിധം ഉച്ചത്തിൽ ചൊല്ലിയാണ് അമ്പലക്കുളത്തിലേക്ക് ഉള്ള നടപ്പ്. അതികാലത്ത് ആ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ശരീരവും മനസ്സും ഒരുപോലെ കുളിരു കോരും. 

  വീണ്ടും ഒരു മണ്ഡലകാലം വരികയാണ്. ഇന്നും അതെ ചെറുപ്പത്തിന്റെ നനുത്ത കുളിരോർമ്മയിൽ ഇളം പച്ചയാർന്ന ഈ അമ്പലക്കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിലൂടെ നീന്തിയപ്പോൾ; കഴിഞ്ഞുപോയ എത്രയെത്ര ഓർമ്മകളാണ് പെട്ടെന്ന് തന്നെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിവന്നത്. നെഞ്ചു വിങ്ങുന്ന ആ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും, നീന്തിക്കയറുമ്പോഴേക്കും തുലാവർഷ മഴ പെയ്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. 

  മഴയുടെ ആ ലാസ്യതാളത്തിനൊപ്പം വീണ്ടും ഒരു ചെറുപ്പകാലത്തിന്റെ സ്മരണകളിലേക്ക് ഞാൻ അറിയാതെ നീന്തി കയറുകയായിരുന്നു." 

❤️

#memories #myvillage #templepond #ambalakulam #memory #childhoodmemories #childhoodnostalgia 

കിളിപോയപ്പോൾ... ആ ബസ്സിന്റെ ടയറുകൾക്കിടയിൽ ഞാനൊരു ജീവിതം കണ്ടു...

   " ബസ്സിനടിയിലൂടെ രണ്ട് കാലുകൾ വളരെ വേഗതയിൽ എൻറെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബസ്സിന്റെ വിൻഡോകളിലൂടെ കുറെ തലകൾ താഴേക്ക് എത്തി നോക്കുന്നു....

  ചേട്ടാ ഒന്ന് പിടിക്കോ... 

കണ്ടക്ടർ തൻറെ പണം അടങ്ങുന്ന പേഴ്സ് റോഡിലേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട്, എൻറെ മേലെ കിടക്കുന്ന ബൈക്ക് എടുത്തുപൊക്കുന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്ന ഡ്രൈവർ ചേട്ടൻ എൻറെ കൈപിടിച്ചു എന്നെ പൊക്കി. 

എവിടെ നിന്നൊക്കെയോ ആളുകൾ ഓടിക്കൂടി; അപ്പോഴേക്കും ചോദ്യങ്ങൾ തുടങ്ങി... 

കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ...?

പാൻറ് കീറിയിട്ടുണ്ട്...?

കാലും കയ്യും പൊട്ടിയിട്ടുണ്ട്, എന്തായാലും ഡോക്ടറെ കാണിക്കൂ...

തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഹോസ്പിറ്റൽ ഉണ്ട് അങ്ങോട്ട് പോകാം...

ചോദ്യങ്ങൾ പതുക്കെ കുറഞ്ഞു.

ഞാൻ പറഞ്ഞു കുഴപ്പമില്ല.. ചെറിയ പൊട്ടലുണ്ട്... ഹോസ്പിറ്റൽ പോയില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല.

അപ്പോഴേക്കും ബസ് ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു, എങ്കിൽ ബ്രോ ഞങ്ങൾ പോകട്ടെ. കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ. അവരുടെ സമയം കളയാതെ അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു...

" രാവിലെ 9 മണി ആയി വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ. എറണാകുളത്തേക്കുള്ള പോക്കാണ്. ഡെയിലി പോകുന്ന വഴിയാണ് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല ഈ അപകടം. വീട്ടിൽ നിന്നും മൂന്നു കിലോമീറ്റർ അകലെ റോഡ് പണി നടക്കുന്നതിനാൽ നിറയെ ചരലും റോഡ് കുണ്ടും കുഴിയും ആയി കിടക്കുകയാണ്... എതിരെ വന്ന ബസ് കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് ഒതുങ്ങി ഓടിച്ചതാണ്. ചെറിയൊരു കുഴിയായിരുന്നു. മുൻപിലത്തെ ടയർ ഇറങ്ങി, പിന്നെ അ ടയർ കുഴിയിൽ നിന്ന് കയറിയില്ല. ഞാനും ബൈക്കും നേരെ റോഡിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. 

   എതിരെ വന്ന ബസ്സ് കയറിയെന്ന് വിചാരിച്ചു. ഡ്രൈവറുടെ ഡ്രൈവിംഗ് പാഡവം അവിടെ തെളിഞ്ഞു. എന്തോ ഒരു ഭാഗ്യം. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഒരു കൈ അകലത്തിൽ ബസ്സിന്റെ രണ്ട് ടയറുകൾ എൻറെ തലക്ക് നേരെ. പൊളി സീൻ " ചെറുതായി ഒന്ന് കിളി പോയി..." അപ്പോഴേക്കും ആരൊക്കെയോ എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ചു പറയുന്നു...

   ബസിനടിയിലൂടെ ഉള്ള കാഴ്ചയിൽ കുറെ കാലുകൾ ഓടിവരുന്നുണ്ട്.... 

   ആദ്യം എത്തിയത് ആ ബസിന്റെ കണ്ടക്ടർ തന്നെ. ബൈക്ക് പിടിച്ചു പൊക്കി സഹായിച്ചു. ബൈക്ക് തെന്നി വീണതാണ്. വലിയ പരിക്കുകൾ ഇല്ലാതെ രക്ഷിച്ചതിന് നന്ദി. ' 

ബൈക്ക് റോഡിൻറെ സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു. ബൈക്കിന്റെ മുൻവശം റോഡിൽ ഉരഞ്ഞ് അടിപൊളിയായിട്ടുണ്ട്. അപ്പോഴേക്കും അതുവഴി വന്ന ഒരു കാറിൽ എന്നെ കയറ്റി ഒരു കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചു. ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ പഠിക്കൽ നിന്നും ഞാൻ അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിലേക്ക് പതുക്കെ നടന്നു.

അത്യാഹിത കവാടത്തിലേക്കുള്ള നടത്തതിനിടയിൽ ഞാൻ ഓഫീസിലേക്ക് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു ഇങ്ങനെ ഒരു സംഭവം നടന്ന കാര്യം. തുടർന്ന് അച്ഛനെ വിളിച്ചു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി ഡോക്ടറെ കണ്ടു വലിയ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ല ചെറിയ ചതവുണ്ട്... കാലിനും കയ്യിക്കും കുറച്ചു തൊലി പോയിട്ടുണ്ട്,...

ടി ടീ എടുത്തു. ചതവിനും മുറിവിനും പുരട്ടാൻ മരുന്ന് കിട്ടി. 

അപ്പോഴേക്കും അച്ഛൻ വന്നു. അവിടെ നിന്നും അപകടം നടന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. തിരിച്ച് ബൈക്ക് എടുത്ത് നേരെ വീട്ടിലേക്ക്.

NB: " സമയം കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോകുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ചില പാഠങ്ങൾ. "

" പുലർച്ചെ കാണുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ, പിന്നെ കുറേ കഴിയുമ്പോൾ തോന്നും എന്നോ എവിടെയോ ഒക്കെ നടന്നിട്ടുള്ളത് പോലെ... ചില സ്വപ്നങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ്... അല്ലേലും നമ്മുടെ ജീവിതം ഒക്കെ ഒരു സ്വപ്നം പോലെ അല്ലേ... "